Τελευταίες αναρτήσεις

24 Απριλίου 2018

ΔΙΑΤΡΗΤΗ “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ”

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Αρθρογράφος-πολιτικός αναλυτής
egerssi@otenet.gr 
www.egerssi.gr 

Σαν βόμβα εν αιθρία, έσκασε η είδηση ανεξαρτητοποίησης του ευρωβουλευτή της “Χρυσής Αυγής” Ελευθέριου Συναδινού και η αποχώρησή του από το Εθνικιστικό κόμμα! Αυτή η αποχώρηση του Στρατηγού Ελευθέριου Συναδινού είναι ομολογουμένως πάρα πολύ ηχηρή – μη έχουσα καμιά σχέση με τις προηγούμενες αποχωρήσεις βουλευτών της “Χρυσής Αυγής” – αφού μιλάμε για τον ευρωβουλευτή που ομολογουμένως παρήγαγε αξιόλογο εθνικό έργο στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και για τον λόγο αυτό ήταν το καύχημα των Χρυσαυγιτών! Ο Ελευθέριος Συναδινός, ωστόσο, ανεβάζει υπέρμετρα το θερμόμετρο της υποβόσκουσας πολιτικής, ιδεολογικής και υπαρξιακής κρίσεως στη “Χρυσή Αυγή” με τα όσα αναφέρει στη δήλωση παραίτησής του από το κόμμα:

Φοβερές καταγγελίες του ευρωβουλευτή Συναδινού…

Όταν λέγει πως, επέλεξε να θέσει τον εαυτόν του στη διάθεση του πολιτικού σχηματισμού της Χρυσής Αυγής, βασιζόμενος στην πεποίθηση ότι υπάρχει ισχυρότατη θέληση αλλά και δυναμική πρωτοβουλία να εκπονηθεί σοβαρό σχέδιο τόσον αναφορικά με την έξοδο της Ελλάδας από τη δοτή κρίση, όσο και με τη διαφύλαξη της εδαφικής της ακεραιότητας, ανεξαρτήτως πολιτικού ή άλλου κόστους… Σημειώνοντας, ότι με λύπη του διαπίστωσε πως εντός του κινήματος δημιουργήθηκε σταδιακά ένας στενός κύκλος άεργων προσώπων, με μηδενική προθυμία να αναλάβουν έστω και την ελάχιστη πρωτοβουλία να ανταποκριθούν στον παλμό ενός πένητος λαού και μιας εθνικά εξευτελισμένης χώρας.

Ποτέ έως σήμερα δε δέχτηκε να συμβιβαστεί ή και να δεχτεί εκπτώσεις σε θέματα που αφορούσαν στην ηθική του, στα πιστεύω του και στην αξιοπρέπεια του. Και δεν προτίθεται να το πράξει ειδικά τώρα που η πατρίδα του δοκιμάζεται περισσότερο από ποτέ… Τι μας καταγγέλλει λοιπόν ο κ. Συναδινός; Μας καταγγέλλει πως στη “Χρυσή Αυγή” αποφασίζουν σύμφωνα με το πολιτικό τους κόστους; Δηλαδή, όπως συναποφασίζουν και στα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα; Μας καταγγέλλει πως δεν υπάρχει σοβαρό σχέδιο από την πλευρά της “Χρυσής Αυγής” για τη διαφύλαξη της ακεραιότητας της Πατρίδος μας; Μας καταγγέλλει πως το κόμμα της “Χρυσής Αυγής” γέμισε άεργους; Μας καταγγέλλει πως δεχόταν πιέσεις για να κάνει εκπτώσεις στα πιστεύω του; Από ποιους κ. Νίκο Μιχαλολιάκο; Ε… τώρα πια οφείλετε να ενημερώσετε τους ψηφοφόρους της “Χρυσής Αυγής” αλλά και το σύνολο του ελληνικού λαού για το τι ακριβώς συμβαίνει στη “Χρυσή Αυγή”!

Στάσιμη η “Χρυσή Αυγή”… 

Μόλις χθες στο πρωτοσέλιδο άρθρο μου στην Κυριακάτικη Ελεύθερη Ώρα, έγραφα τα παρακάτω, χωρίς να γνώριζα την είδηση ανεξαρτητοποίησης του ευρωβουλευτή της “Χρυσής Αυγής” Ελευθέριου Συναδινού, αφού το κείμενό μου γράφτηκε την Παρασκευή: «Από φοβερή εσωστρέφεια, χαρακτηρίζεται η “Χρυσή Αυγή”. Η οποία, από τη στιγμή που έγινε Κοινοβουλευτικό Κόμμα δεν έκανε καμιά ανανέωση του δυναμικού της πρώτης γραμμής της, μη εντάσσοντας στους κόλπους της υγιή και άφθαρτα πατριωτικά στοιχεία! Δεν ενέταξε στους κόλπους της προσωπικότητες της Κοινωνίας μας, που θα της έδιναν τη δύναμη της εκτίναξης των εκλογικών της ποσοστών, όπως ακριβώς έγινε σε άλλες χώρες της Ευρώπης, που κόμματα με την ίδια ιδεολογική πλατφόρμα με τη “Χρυσή Αυγή”, είτε έγιναν κυβέρνηση, είτε είναι στην αντιπολίτευση με ισχυρά ποσοστά! Επίσης, η ακραία πολλές φορές ρητορική της, παρ΄ ότι εξόχως πατριωτική, δεν επιτρέπει την εκτίναξή της και την κρατάει στα ίδια ποσοστά που κατέλαβε στις τελευταίες εκλογές»!

Αντιδρούσαν στη “Χρυσή Αυγή” όταν έλεγα αλήθειες…

Ωστόσο, πολλάκις κατά το παρελθόν, με παρρησία είχα αναφερθεί σε άρθρα μου – κόντρα στους καιρούς - στα εσωτερικά προβλήματα της “Χρυσής Αυγής”, χωρίς ποτέ να σκεπάσω αυτά τα προβλήματα “κάτω από το χαλί”, όπως επιχείρησαν πολλοί δημιουργώντας ψευδαισθήσεις στους ψηφοφόρους του εθνικιστικού Κινήματος, πως τάχατες, η “Χρυσή Αυγή” ήταν ένα κόμμα συμπαγές! Έτσι, θα ήθελα να φρεσκάρω τη μνήμη σας, αναφέροντας πως σε άρθρο μου στις 13 Ιανουαρίου 2017, έγραφα: «“Χωρίζουν” Μιχαλολιάκος – Κασιδιάρης; Γιατί, από ότι μαθαίνουμε, ο πρώτος που χάρηκε για το ότι χάλασε ο παραλίγο “αρραβώνας” Χρυσής Αυγής – Καρατζαφέρη, είναι ο Ηλίας Κασιδιάρης. Ο οποίος είναι υπέρ του πολιτικού ανοίγματος της Χρυσής Αυγής σε στελέχη του πατριωτικού χώρου – όχι Μνημονιακούς – αντίθετα από τον Νίκο Μιχαλολιάκο, ο οποίος θέλει το κόμμα “κλειστό” και ελεγχόμενο από τον δικό του πολιτικό περίγυρο, στον οποίο μάλλον δεν ανήκει πλέον ο Ηλίας Κασιδιάρης! 

Κάποιοι επιπρόσθετα θεωρούν, ότι στήνεται ένα νέο “μαγαζί” που επικεφαλής θα είναι ο ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ελευθέριος Συναδινός»! Ήταν η πρώτη φορά που ευθέως έκανα λόγο για προβλήματα του Νίκου Μιχαλολιάκου με τον Ελευθέριο Συναδινό! Αναφορές μου, που προκάλεσαν τη διάψευση της είδησής μου με Δελτίο Τύπου από τη “Χρυσή Αυγή”! Όπως επίσης, σε άρθρο μου στις 19 Φεβρουαρίου 2017 έγραφα και ενημέρωνα: «Από την άλλη και επί της σοβαρής ουσίας, ο κ. Επιτήδειος, όπως και ο άλλος Ευρωβουλευτής της Χρυσής Αυγής, αντιστράτηγος ε.α Ελευθέριος Συναδινός, ήταν επιλογές του Ηλία Κασιδιάρη! Είναι ένα από τα πολλά σημεία τριβής και έντονης διαμάχης μεταξύ των Μιχαλολιάκου και Κασιδιάρη»!

Τριγμοί με την αποχώρηση Κουκούτση…

Ή όπως αποκάλυπτα στις 6 Μαρτίου 2017: «Η αποχώρηση από τη “Χρυσή Αυγή” και η δήλωση ανεξαρτητοποίησης από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, του Βουλευτή Μεσσηνίας Δημήτρη Κουκούτση, είναι για πολλούς βόμβα μεγατόνων. Όχι όμως για τους γνωρίζοντες! Ωστόσο, όπως και να έχει το πράγμα, αυτή η αποχώρηση είναι πολύ μεγάλης πολιτικής σημασίας. Διότι, πραγματοποιείται σε ένα κόμμα που στους πολίτες είχε παγιωθεί η εντύπωση πως επρόκειτο για ένα κόμμα και μια κοινοβουλευτική ομάδα, του χαρακτήρα μπετόν αρμέ! Παρ΄ ότι όμως, πολλοί επαΐοντες δείχνουν να ξαφνιάζονται από αυτήν την αποχώρηση – θα ακολουθήσουν κι άλλες - ο υπογράφων το παρόν κείμενο επανειλημμένως ανάδειξε από την Ελεύθερη Ώρα, μεγάλα προβλήματα στο Εθνικιστικό κόμμα της “Χρυσής Αυγής”! Που μπορεί να πίκρανε αρκετούς φίλους, αλλά δυστυχώς παρουσίασε κατ΄ ελάχιστο την κατάσταση που επικρατεί στη “Χρυσή Αυγή”! Με αυτήν την αποχώρηση θα ενσκήψουν όχι μόνο προβλήματα πολιτικά αλλά και ιδεολογικά! 

Οι συζητήσεις με τον Καρατζαφέρη επέφεραν το πρώτο ρήγμα!

Πρώτα απ΄ όλα να θυμηθούμε, όταν πρώτος έγραψα στο άρθρο μου της Παρασκευής 23 Δεκεμβρίου 2016 “Ο Μιχαλολιάκος …χέρι – χέρι με τον Καρατζαφέρη”, φέρνοντας στο φως τις υπόγειες συζητήσεις του Γραμματέα της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου με τον Γιώργο Καρατζαφέρη, τον πολιτικό που “υποχρέωσε” την 15μελή κοινοβουλευτική του ομάδα (ΛΑΟΣ) να ψηφίσει το πρώτο Μνημόνιο. Ο οποίος συμμετείχε στην προδοτική κυβέρνηση Παπαδήμου με τέσσερεις Υπουργούς, που δημιούργησε το καταστροφικό PSI. Αυτές οι υπόγειες διαδρομές του Νίκου Μιχαλολιάκου για συνεργασία με έναν ιδεολογικά εκπεσόντα πρώην ηγέτη του Πατριωτικού χώρου, επέφερε καίριο πλήγμα στη συνοχή του σκάφους της “Χρυσής Αυγής”, δυσαρεστώντας Βουλευτές και στελέχη του Εθνικιστικού Κινήματος! 

Βαθύτερα τα προβλήματα της Χρυσής Αυγής!

Ας θυμηθούμε επίσης, τι έγραφα μεταξύ των άλλων σε άρθρο μου στην Ελεύθερη Ώρα της Κυριακής 22 Ιανουαρίου 2017: «…Είναι παράδοξο σε μια Ελλάδα που είναι τελευταία σε όλες τις διεθνείς οικονομικές μετρήσεις, στην οποία επί 7 χρόνια συντελείται ένας Αρμαγεδδών, όταν όλα τα Εθνικιστικά κόμματα της Ευρώπης αυξάνουν ραγδαία τα ποσοστά τους (στην Αυστρία παρά λίγο να γίνουν κυβέρνηση και στην Γαλλία είναι το πρώτο φαβορί), στη χώρα μας η “Χρυσή Αυγή” να έχει πιάσει “ταβάνι” στα εκλογικά αλλά και δημοσκοπικά αποτελέσματα της! Τελικά, προβληματίζονται στη Χρυσή Αυγή;

Αναζητούν το αίτιο της μη εκλογικής τους έκρηξης; Μήπως είναι πολλά τα προβλήματα, μη μπορώντας να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους…»; Θεωρώ πως αυτή η τελευταία αναφορά μου ήταν “προφητική” και είναι ο κύριος λόγος της διαφαινόμενης διάσπασης της Χρυσή Αυγής!

Ιδεολογική η κόντρα Μιχαλολιάκου – Κασιδιάρη;

Επίσης, στις 15 Μαρτίου 2017 έγραφα: «…Είχαμε έγκαιρα μιλήσει για βαθύ ρήγμα στη “Χρυσή Αυγή” και εν μέρει επιβεβαιωθήκαμε με την ανεξαρτητοποίηση του Βουλευτή της Μεσσηνίας Δημήτρη Κουκούτση. Ωστόσο, θεωρούμε, ότι θα υπάρξουν περαιτέρω εκρήξεις, γιατί η “Χρυσή Αυγή” είναι ένα καζάνι που βράζει…”! Και για να κλείνω και να μην σας κουράζω περαιτέρω, θα αναφερθώ στο άρθρο μου της 18ης Μαΐου 2017, όπου αναφερόμουν στην προφυλάκιση του Νίκου Μιχαλολιάκου: «…η προφυλάκιση του Μιχαλολιάκου ήταν αποτέλεσμα της συμπεριφοράς Κασιδιάρη; 

Να θυμίσουμε πως, τον Οκτώβριο του 2013 έξω από τα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων αποχωρώντας ο Ηλίας Κασιδιάρης από το γραφείο του Ανακριτή, μετά την απόφαση ανακριτών και εισαγγελέων να αφεθούν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους, τόσο ο ίδιος, όσο και οι Ηλίας Παναγιώταρος και Νίκος Μίχος, προπηλάκισε κάμεραμαν του Ειδησεογραφικού Πρακτορείου Reuters και απώθησε φωτορεπόρτερ του τηλεοπτικού σταθμού Alpha, μη “μπορώντας” να συγκρατήσει το θυμό του και τα νεύρα του! Ωστόσο, αυτή η βίαιη συμπεριφορά του, δυο ημέρες μετά, προκάλεσε την προφυλάκιση του Γενικού Γραμματέα της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου! Αφού, επί της ουσίας ο Ηλίας Κασιδιάρης, εξέθεσε τους Δικαστές και τους Εισαγγελείς περί της απόφασης για τη μη προφυλάκισή του και οι οποίοι πλέον θα εκτίθονταν εάν δεν προφυλάκιζαν το Νίκο Μιχαλολιάκο! Από τη στιγμή που όλο το πολιτικό Σύστημα βοούσε κατά της Δικαιοσύνης για τη μη προφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη…»! 

Ολοκληρώνοντας, η ηγεσία της “Χρυσής Αυγής” θα πρέπει να δημιουργήσει το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, κομματικό – ιδεολογικό ηλεκτροσόκ διά μέσω Συνεδρίου της, αν δεν θέλει να αποτελέσει το κόμμα, ένα ακόμη πυροτέχνημα στα πολιτικά δρώμενα της Πατρίδος μας!!

Stratfor: Γιατί κήρυξε πρόωρα εκλογές ο Ερντογάν

Δοκιμασία-κλειδί για το AKP του Ερντογάν χαρακτηρίζει το Stratfor τις πρόωρες εκλογές. Η επιδείνωση της οικονομίας και η ανάδυση αντιπολιτευτικών κομμάτων. Οι υπερεξουσίες του προέδρου.

Στις 18 Απριλίου, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κήρυξε πρόωρες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές για τις 24 Ιουνίου –σχεδόν ενάμισι χρόνο νωρίτερα από το αρχικώς προγραμματισμένο. Η απόφαση έρχεται μετά από διαβούλευση μεταξύ του κ. Ερντογάν και του πολιτικού συμμάχου του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ηγέτη του Εθνικιστικού Κινήματος.

Μια ημέρα πριν την ανακοίνωση του κ. Ερντογάν, ο κ. Μπαχτσελί είχε ζητήσει να διενεργηθούν πρόωρες εκλογές, οι οποίες είχαν προγραμματιστεί για τις 3 Νοεμβρίου του 2019. Οι πρόωρες εκλογές αποτελούν μια δοκιμασία-κλειδί για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του κ. Ερντογάν, που παρά το ότι έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ωστόσο αντιμετωπίζει προκλήσεις που θα μπορούσαν να διαβρώσουν τη δημοφιλία του.

Όταν, για παράδειγμα, στα τέλη του 2017 αναδύθηκε το κόμμα της αντιπολίτευσηςIyi Parti (το Καλό Κόμμα), τράβηξε δυσαρεστημένα μέλη από τις τάξεις τόσο του κυβερνώντος AKP, όσο και του Εθνικιστικού Κινήματος.

Η αυξανόμενη δημοφιλία του Iyi Parti έχει αρχίσει να αποτελεί μεγαλύτερη απειλήκαι για τα δυο κόμματα, με πρόσφατες δημοσκοπήσεις να «δείχνουν» μάχη στήθος με στήθος με το AKP σε μια ενδεχόμενη προεδρική εκλογή. Στην πίεση αυτή έρχεται να προστεθεί η μουντή εικόνα της τουρκικής οικονομίας που η κυβέρνηση φοβάται πως μπορεί να επιδεινωθεί. Αν και το ΑΕΠ της Τουρκίας συνεχίζει να αυξάνεται, το εταιρικό χρέος και ο πληθωρισμός έχουν επίσης αυξηθεί, καθιστώντας την οικονομία της χώρας ιδιαίτερα ευάλωτη σε μια σειρά παγκόσμιους παράγοντες.

Καθώς δεν υπάρχει καμία εγγύηση για οικονομική σταθερότητα τους επόμενους μήνες, το AKP επιζητεί να κεφαλαιοποιήσει το σημερινό επίπεδο στήριξής του. Τους τελευταίους μήνες, ο τουρκικός στρατός έχει πραγματοποιήσει επιχειρήσεις κατά των Κούρδων ανταρτών στην Αφρίν στη βορειοδυτική Συρία, ενέργεια που αποδείχθηκε δημοφιλής στο εσωτερικό της Τουρκίας. Η κεφαλαιοποίηση αυτής της ανόδου στην προτίμηση της κοινής γνώμης θα μπορούσε να αποτελέσει μια τεράστια επιβράβευση για τον Ερντογάν αν κερδίσει στις πρόωρες εκλογές, καθώς οι αλλαγές στο σύνταγμα της χώρας που εγκρίθηκαν με το δημοψήφισμα του Απριλίου 2017 θα τεθούν σε εφαρμογή μετά της επόμενες εκλογές της Τουρκίας. Μετά την κάλπη, η θέση του πρωθυπουργού θα εξαλειφθεί και οι εξουσίες του προέδρου θα διευρυνθούν σημαντικά.

Ασχέτως του ποιος θα τις κερδίσει, οι ίδιες οι εκλογές θα φέρουν μια θεμελιώδη μεταβολή στη δομή της τουρκικής κυβέρνησης. Αυτό το μεγάλο στοίχημα θα κάνει το κλίμα στο εσωτερικό ιδιαίτερα τεταμένο και θα προκαλέσει αντιδράσεις από κόμματα που λειτουργούν ως ένα είδος φιλοκυβερνητικής αντιπολίτευσης εντός της Τουρκίας, περιλαμβανομένου του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, και των νέων αντιπολιτευτικών ομάδων όπως το Iyi Parti.

Αν ο κ. Ερντογάν και το AKP βγουν νικητές για μια ακόμα φορά, τότε οι ήδη τεταμένες σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση θα γίνουν ακόμα πιο τεταμένες. Άλλωστε, η κριτική της ΕΕ αφορούσε και στο πώς ο κ. Ερντογάν χρησιμοποίησε την αυξανόμενη εξουσία του και, μετά τις εκλογές, το αξίωμα που τώρα κατέχει πράγματι θα αποκτήσει μεγαλύτερες εξουσίες. 

Euro2day.gr 
πηγή

Η προπαγάνδα Σκοπίων και Αλβανίας και ο αισιόδοξος Κοτζιάς

Η ανέντιμη προπαγάνδα Σκοπίων και Αλβανίας, η... σουπιά αντιπρόεδρος της κυβέρνησης των Σκοπίων και τα λύτρα που ζητάει ο Ερντογάν.

Κοινή, ανέντιμη και άθλια προπαγάνδα Σκοπίων και Αλβανίας, καθοδηγούμενη προφανώς από το ίδιο εξωθεσμικό κέντρο. Μας κατηγορούν -κατά "σύμπτωση" με το ίδιο επιχείρημα- ότι εμποδίζουμε την ένταξή τους σε διεθνή φόρα, ταυτιζόμενοι με την πολιτική της Ρωσίας.

Όργανα της Ρωσίας είμαστε, δηλαδή, γι’ αυτό δεν τους παραχωρούμε τα πάντα για να ενταχθούν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, αλλά και για να αντιμετωπίσει η Αλβανία τον κίνδυνο από την Ελλάδα!

Δεν είναι διεστραμμένοι εγκέφαλοι, αυτοί που σκαρφίστηκαν τέτοια επιχειρήματα. Απεναντίας, δημιουργούν συνεχώς κλίμα σε βάρος μας, με την Ελλάδα απούσα και πάντα απολογούμενη, επειδή ερασιτέχνες -ή καθοδηγούμενοι- της εξωτερικής πολιτικής δεν έχουν αντιληφθεί με ποιους έχουμε να κάνουμε και παίζουν… διαλογιζόμενοι.

Η αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Άμυνας των Σκοπίων, Ραντμίλα Σεκερίνσκα, η οποία μάλιστα είχε κατηγορηθεί από τον Γκρούεφσκι ως πράκτορας της Ελλάδας, σχολιάζοντας τη δήλωση του Νίκου Κοτζιά, ότι μέχρι τον Ιούνιο δεν θα καταλήξουν σε συμβιβασμό, είπε ότι οι πιθανότητες είναι μεγάλες για να εμποδίσει η Ελλάδα τη χώρα της, στην ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Και άφησε σαν σουπιά τη μελάνη της: «Η θέση της Ελλάδας "ναι" στην ΕΕ και "όχι" στο ΝΑΤΟ, είναι θέση που υποστηρίζει η Ρωσία». Να λοιπόν, που γίναμε ενεργούμενο της Ρωσίας, ώστε να ανησυχήσουν οι Αμερικανοί και να μας πιέσουν για περαιτέρω υποχωρήσεις. Παράλληλα, εκμεταλλευόμενοι το ρωσοφοβικό κλίμα των λαών της Δύσης, να βρεθούμε πάλι στο στόχαστρο, ως η χώρα που δημιουργεί πάντα προβλήματα στο δυτικό στρατόπεδο.

Και έρχεται από την Αλβανία η δήλωση της εκεί υπουργού Άμυνας, ότι κινδυνεύει από την Ελλάδα, γι’ αυτό πρέπει το ΝΑΤΟ να την ενισχύσει. Μάλιστα δε, ενώ προ ημερών η κινδυνολογία αναγράφηκε ότι εκτοξεύθηκε από την Αλβανίδα υπουργό, τώρα καθοδηγούμενα δημοσιεύματα, φέρουν να εκφράσθηκε από τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ!

Γράφουν: «Εκτός από την ανατολική ρωσική επιρροή, κινδυνεύει επίσης από το Νότο», δήλωσε ο επικεφαλής του Πενταγώνου, χωρίς να προσδιορίζει ποιος είναι αυτός ο κίνδυνος από το νότο (Ελλάδα) -η παρένθεση στο δημοσίευμα-. Είναι ήδη σαφές ότι η Αλβανία απειλείται επίσης από τον μυστικό σύμμαχο της Ρωσίας, την Ελλάδα, που με κάθε τρόπο προσπαθεί να επιτύχει «Αυτονομία της Νότιας Αλβανίας», ένας σχεδιασμός που παίρνει σιγά - σιγά ζωή.

»Τώρα, η Ελλάδα, με εντολή της Ρωσίας, εγκατέλειψε ήσυχα τις συνομιλίες με την Αλβανία, όπου οι σχέσεις μεταξύ της χώρας και του εκκρεμούντος πολέμου αναμένεται να επιδεινωθούν». Εκκρεμεί πόλεμος λοιπόν, κι εμείς ενεργούμε με εντολή της Ρωσίας.

Μετά από αυτά, θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τον Ν. Κοτζιά να μας χαρίζει το γοητευτικό του χαμόγελο όταν συναντάται με εχθρούς της χώρας μας, και αντί να ακολουθήσει την τακτική που απαιτείται, εξακολουθεί να δηλώνει αισιόδοξος ότι θα λύσει με διάλογο τα προβλήματα;

Κι αν πιστεύει ακόμη, ότι με τέτοιου είδους συνομιλητές, μπορεί να συνδιαλέγεται, τι θα πει άραγε τώρα που ο Ερντογάν, ως κοινός κακοποιός του ποινικού δικαίου, για την απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών μας, ζητά ως λύτρα την παραλαβή των οκτώ Τούρκων αξιωματικών; [Είδατε, πόσο ωφέλιμη ήταν η πρόσκληση στον Ερντογάν να έρθει στην Ελλάδα;]

Καλλισθένης εν δήμω 
Voria

Ανθελληνικές ψυχολογικές επιχειρήσεις (τα μαθήματα της ιστορίας)

Ο λαός έχει «εκπαιδευτεί» να προτιμά να οδηγείται στον αφανισμό παρά να ετεροπροσδιοριστεί ως «ρατσιστής»

Γράφει ο Παναγιώτης Λιάκος 

Ο Ξέρξης έστειλε άνδρες από την προσωπική του φρουρά με τη διαταγή, αν οι τρεις κατάσκοποι ήταν ακόμα ζωντανοί, να τους φέρουν αμέσως μπροστά του. Ετσι κι έγινε, αφού η ποινή δεν είχε εκτελεστεί ακόμα ο βασιλιάς, αφού πληροφορήθηκε τον λόγο που βρίσκονταν στις Σάρδεις, έδωσε διαταγή στους άντρες του να τους ξεναγήσουν και να τους δείξουν ολόκληρο το στράτευμα, ιππικό και πεζικό έπειτα, αφού θα είχαν δει τα πάντα, θα ήταν ελεύθεροι να φύγουν σώοι για όποια χώρα ήθελαν.
Ηρόδοτος, «Ιστορία 7, Πολύμνια» κ. 146, Αθήνα: 1992, εκδόσεις Κάκτος σ. 187

Παράξενη, εκ πρώτης όψεως, η συμπεριφορά του Ξέρξη. Λίγο πριν από τη μεγάλη αναμέτρηση, συλλαμβάνει κατασκόπους που έχουν στείλει οι Ελληνες για να καταγράψουν τις δυνάμεις με τις οποίες εκστράτευε εναντίον τους. Και αντί να συμφωνήσει με την απόφαση των στρατηγών του να εκτελεστούν με συνοπτικές διαδικασίες, εκείνος όχι μόνο τους διευκολύνει στο έργο τους να καταγράψουν το σύνολο των στρατευμάτων του, αλλά στο τέλος τους αφήνει ελεύθερους για να πάνε οπουδήποτε θελήσουν!

Την ερμηνεία στην «παράλογη» στάση του Πέρση βασιλιά απέναντι στους Ελληνες κατασκόπους δίνει ο ίδιος ο Ηρόδοτος στο αμέσως επόμενο χωρίο του κειμένου: «Αφού έδωσε αυτή τη διαταγή, εξήγησε ότι, αν οι κατάσκοποι είχαν εκτελεστεί, οι Ελληνες δεν θα είχαν πληροφορηθεί έγκαιρα το τεράστιο μέγεθος του περσικού στρατού εξάλλου, ο θάνατος τριών αντρών δεν θα έκανε και μεγάλη ζημιά στον εχθρό. Αν, όμως, οι κατάσκοποι επέστρεφαν στην πατρίδα τους, ήταν σίγουρος ότι η αναφορά τους για το μέγεθος της περσικής δυνάμεως θα έπεισε τους Ελληνες να απαρνηθούν την ελευθερία τους πριν αρχίσει η εισβολή, οπότε δεν θα γινόταν πόλεμος».

Οι ψυχολογικές επιχειρήσεις βρίσκονταν σε εφαρμογή πολύ πριν «ανακαλυφθούν» τα σχετικά επαγγέλματα και οι ειδικότητες με τα φανταχτερά ονόματα και τη σχεδόν ακατανόητη αργκό που τις χαρακτηρίζει. Αυτά τα επικοινωνιακά και ψυχολογικά τεχνάσματα κάμψεως της βούλησης του αντιπάλου να πολεμήσει είναι γνωστά στην ανθρωπότητα από την πρώτη στιγμή που οι στρατοί συνειδητοποίησαν ότι είναι προτιμότερο και πιο άκοπο να παραδοθεί ο αντίπαλος πριν καν αποφασίσει να πολεμήσει.

Η διάδοση της ιδέας περί της υπερβάλλουσας ισχύος του εχθρού, του μάταιου της αντίστασης και της αδυναμίας να προβληθεί είναι η εμπροσθοφυλακή κάθε δυνάμεως που θέλει να υποδουλώσει το έθνος μας ή να αφαιρέσει κομμάτια από την ελληνική επικράτεια. Πριν ακουστούν τα βήματα των εχθρικών στρατευμάτων έχουν ηχήσει τα προπαγανδιστικά βομβαρδιστικά τους, που επιδιώκουν να συντρίψουν τον ελληνικό λαό πριν προλάβει να απογειώσει τη σκέψη του προς τους αιθέρες του αληθούς, του ορθού, του ωραίου και του δέοντος. Θέλουν να μας συντρίψουν επί του εδάφους σαν καθηλωμένες σακαράκες που έχουν πιστέψει ότι ο εχθρός είναι σημαντικότερος από την πρόθεσή μας να νικηθεί και από τα μέσα που θα χρησιμοποιήσουμε για αυτόν τον σκοπό.

Επίσης, οι ψυχολογικές επιχειρήσεις που διεξάγονται εντός της ελληνικής νοόσφαιρας και ρυπαίνουν τον δημόσιο λόγο έχουν ως βασικό χαρακτηριστικό τους και την απόπειρα ηθικού αφοπλισμού του λαού. Δηλαδή, ο εχθρός έχει δίκιο. Μικρό ή μεγάλο, έχει δίκιο και εμείς οφείλουμε να του το αναγνωρίζουμε. Αν τμήμα της εσωτερικής νομιμοποίησης αποσπασθεί από την Ελλάδα και προσαρτηθεί στον εχθρό, είναι θέμα χρόνου να χαθούν και εδάφη.

Τέλος, στο πλαίσιο της ψυχολογικής επιχείρησης συναισθηματικού, ηθικού αλλά και κυριολεκτικού αφοπλισμού των Ελλήνων είναι η διάχυση του ίδιου του δικαιώματός τους στη χώρα σε τρίτους, αναρίθμητους... τρίτους. Οι Ελληνες απολαμβάνουν τα δικαιώματα και τις υλικές και ηθικές παροχές που απομένουν έπειτα από τη διανομή τους σε οποιονδήποτε απλά περάσει τα σύνορα. Εάν ομάδα πληθυσμού αμφισβητήσει το δίκαιο και το λογικό αυτού του σχήματος, τότε επιστρατεύεται μια λέξη-κλειδί, η οποία χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες για να αμβλύνει το ένστικτο επιβίωσης του πληθυσμού - μέχρι την οριστική εξουδετέρωσή του: η λέξη «ρατσισμός».

Ουσιαστικά, είναι μια λέξη που οι μηχανισμοί παραγωγής κυρίαρχης ιδεολογίας έχουν φορτίσει τόσο αρνητικά, ώστε να μην επιθυμεί κάποιος να ηχήσει για εκείνον, σε καμία περίπτωση. Ο λαός έχει «εκπαιδευτεί» να προτιμά να οδηγείται στον αφανισμό παρά να ετεροπροσδιοριστεί από πρόσωπο ή ομάδα προσώπων ως «ρατσιστής».
Αυτό το λεκτικό εργαλείο έχει προξενήσει μεγαλύτερη βλάβη στην Ελλάδα από τα στίφη του Ξέρξη.


πηγή

Όταν οι Ναζί άρπαζαν και λεηλατούσαν τις αρχαιότητες στην Ελλάδα

Η κατοχή της Ελλάδας από τους ναζί προκάλεσε μεταξύ άλλων ανυπολόγιστες ζημιές στην πολιτιστική κληρονομιά της χώρας. Χιλιάδες αρχαία έργα τέχνης λεηλατήθηκαν, καταστράφηκαν ή εξήχθησαν στο εξωτερικό. Οι προσπάθειες για την επιστροφή τους συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Στις 12 Οκτωβρίου του 1944, τα τελευταία γερμανικά στρατεύματα κατοχής αποχωρούσαν από την Ελλάδα και χιλιάδες πολίτες πλημμύριζαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας. Παράλληλα με την προσπάθεια να χτιστεί ξανά μια ισοπεδωμένη χώρα, ξεκινούσε και μια άλλη προσπάθεια. Κάτω από τα ποτισμένα με αίμα πλέον χώματα, κάποιοι αρχαιολόγοι προσπαθούσαν να ξεθάψουν αυτά που είχε επιχειρηθεί να διασωθούν από την πρώτη κιόλας μέρα κήρυξης του πολέμου. Μνημεία και αρχαιότητες που έκρυβαν με αγωνία προκειμένου να τα διασώσουν από τους κατακτητές.

Η εκπεφρασμένη αδυναμία του Αδόλφου Χίτλερ στην ελληνική αρχαιότητα, οι καταστροφές κατά τη διάρκεια βομβαρδισμών, η λεηλασία από υψηλόβαθμους στρατιωτικούς των ναζί, το πλιάτσικο των απλών στρατιωτών και οι παράνομες ανασκαφές με σκοπό την εξαγωγή αρχαιοτήτων στο εξωτερικό συντέλεσαν στο να προκληθούν τεράστιες καταστροφές στην πολιτιστική κληρονομιά.

«Όλα γίνονται σύμφωνα με τα διεθνή νόμιμα. Ο Γερμανικός στρατός είναι φορέας εξουσίας και δεν μπορεί να δίνει λογαριασμό στην ελληνική αρχαιολογική υπηρεσία» ήταν μια από τις συνήθεις απαντήσεις που δινόταν από τα γερμανικά στρατεύματα στις διαμαρτυρίες των ελληνικών υπηρεσιών που εντόπιζαν λεηλασίες αρχαιοτήτων. Στην αρπαγή των αρχαιοτήτων από την Ελλάδα συνεισέφεραν καθοριστικά η «Στρατιωτική Υπηρεσία για την Προστασία της Τέχνης» αλλά και η περίφημη «Επιτροπή Ρόζεμπεργκ» που δημιουργήθηκε από τον θεωρητικό του ναζισμού, Άλφρεντ Ρόζεμπεργκ.

Η αρπαγή της Ηρακλειώτισσας

Χαρακτηριστική ιστορία αρπαγής είναι αυτή της Ηρακλειώτισσας, ενός ρωμαϊκού αγάλματος που αναπαριστά μια αριστοκράτισσα της Θεσσαλονίκης.

Τον Μάρτιο του 1944, ενώ γίνονται έργα για κατασκευή ορυγμάτων στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, αποκαλύπτεται τυχαία το άγαλμα της Ηρακλειώτισσας. Ένα ρωμαϊκό γλυπτό εξαιρετικής τέχνης, ύψους 2,11 μέτρων. Μερικές ημέρες αργότερα οι ναζιστικές δυνάμεις κατοχής διοργανώνουν εκδήλωση και παραδίδουν το άγαλμα στις ελληνικές αρχές. Οι φωτογραφίες δημοσιεύονται στον Τύπο και η ναζιστική προπαγάνδα φροντίζει να διαδώσει πως αναδεικνύει την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας. Ο Χίτλερ όμως με κατεπείγον έγγραφο διατάζει την μεταφορά του αγάλματος στο μουσείο της πόλης Λιντς, της γενέτειράς του που στόχευε να μετατρέψει σε πολιτιστική πρωτεύουσα του Τρίτου Ράιχ. Δύο μήνες μετά την παράδοση του αγάλματος στις ελληνικές αρχές, Γερμανοί στρατιώτες το παίρνουν και το μεταφέρουν στη Βιέννη όπου εκτίθεται για δύο μήνες. Στη συνέχεια η αριστοκράτισσα της Θεσσαλονίκης παραδίδεται στον υπεύθυνο του Μουσείου του Λιντς, ενώ διαδοχικά κοσμεί τις κατοικίες του ίδιου του Χίτλερ και του Γκέμπελς στις Αυστριακές Άλπεις.

Μετά το τέλος του πολέμου, το άγαλμα εντοπίζεται σε ένα εγκαταλελειμμένο αλατωρυχείο του Άουζε της Αυστρίας. Μεταφέρεται στο Μόναχο, στην κεντρική μονάδα στην οποία συγκεντρώνονταν τα λεηλατημένα έργα τέχνης από όλη την Ευρώπη προκειμένου να επαναπατριστούν στις χώρες τους. Στις 2 Νοεμβρίου του 1946, η Ηρακλειώτισσα επιστρέφει τελικά στην Θεσσαλονίκη αποτελώντας την πρώτη, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, περίπτωση επαναπατρισμού λεηλατημένου αγάλματος μετά τον πόλεμο.

Η καταστροφή του μουσείου του Ηρακλείου

Κι αν η αριστοκράτισσα της Θεσσαλονίκης επιβίωσε από τον πόλεμο, δεν συνέβη το ίδιο με χιλιάδες άλλα έργα τέχνης. Στην Κρήτη, όπως έχει αναδείξει σε έρευνά του ο αρχαιολόγος Γιώργος Τζωράκης οι καταστροφές ήταν ανυπολόγιστες. Ήδη από το 1939, όταν ήταν πλέον σαφές πως ο πόλεμος θα ερχόταν και στην Ελλάδα, η Εφορεία Αρχαιοτήτων με επικεφαλής τον Νικόλαο Πλάτωνα και τον Βασίλειο Θεοφανείδη ξεκίνησε μια εργώδη προσπάθεια να κρύψει την πολιτιστική κληρονομιά του νησιού σε καταφύγια, ορύγματα και θησαυροφυλάκια.

Το μεγαλύτερο βάρος δόθηκε στο μουσείο του Ηρακλείου καθώς ήταν το μεγαλύτερο του νησιού και σε αυτό φιλοξενούνταν τα σημαντικότερα ευρήματα. Οι αρχαιολόγοι συσκεύασαν όσα εκθέματα μπορούσαν και τα μετέφεραν στο καταφύγιο που είχε χτιστεί κάτω από το μουσείο, ενώ άλλα τα έθαψαν στον κήπο και σε άλλα σημεία. Πολλά από τα έργα τέχνης ωστόσο δεν ήταν δυνατό να μεταφερθούν και να προφυλαχθούν.

Το πρωί της Παρασκευής, 23ης Μαϊου του 1941 οι Γερμανοί έχουν στα χέρια τους την άρνηση των ηρωϊκών Κρητών στο αίτημα παράδοσης του Ηρακλείου. Αποφασίζεται ο βομβαρδισμός της πόλης που συνεχίζεται και το Σάββατο 24 Μαϊου. Η πόλη ισοπεδώνεται.

Από τους στόχους δεν εξαιρείται το μουσείο, το οποίο δέχεται βόμβες στην οροφή του με αποτέλεσμα να υποστεί τεράστιες ζημιές. 43 μεγάλες πήλινες αρχαιότητες από τα μινωικά χρόνια, σαρκοφάγοι, πίθοι και κάλπες καταστρέφονται και μαζί τους διαλύονται τα κουφώματα και τα τζάμια, αφήνοντας έκθετα όσα έργα δεν καταστράφηκαν.

Μετά την κατάληψη της πόλης, το μουσείο επιτάσσεται και στην περίβολό του τοποθετούνται πολυβολεία, ενώ κατά σειρά μετατρέπεται σε στρατιωτικό νοσοκομείο, σχολή χημικού πολέμου και στρατόπεδο συγκέντρωσης αιχμαλώτων. Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, τα διασωθέντα εκθέματα βρέθηκαν αντιμέτωπα με τις λεηλασίες των στρατιωτών που είτε έκλεβαν είτε διατάρασσαν τα συρτάρια, τις πινακίδες και τις ταυτότητες των αρχαιοτήτων.

Επιτάσσοντάς το μουσείο όμως, οι ναζί το μετέτρεψαν αυτόματα και σε βασικό στόχο των συμμαχικών στρατευμάτων. Έτσι το κτίριο βομβαρδίστηκε ξανά τον Φεβρουάριο του 1944, αυτή τη φορά από τα βρετανικά αεροπλάνα.

Η καταστροφή του Μουσείου ήταν ένα μόνο μέρος των ζημιών που συντελέστηκαν στην Κρήτη, όπου έδρασε ο στρατηγός Ρίγκελ. Ο μανιακός αρχαιοθήρας φρόντισε να λεηλατήσει το Μουσείο της Βίλλας Αριάδνης στην Κνωσό, παίρνοντας εκατοντάδες αρχαία σε κιβώτια, ενώ πιθανότατα ήταν ο υπεύθυνος για την κλοπή των αρχαιοτήτων από την Συλλογή της Γόρτυνας. Αντίστοιχες καταστροφές από λεηλασίες και λαθρανασκαφές υπέστησαν αρχαιότητες σε όλη την Κρήτη, ενώ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο βασιλικός Τάφος των Ισοπάτων, ο μοναδικός τάφος της μινωικής Εποχής, ο οποίος καταστράφηκε προκειμένου το δομικό του υλικό να χρησιμοποιηθεί για κατασκευή στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Η εύρεση των λαφύρων και οι προσπάθειες επαναπατρισμού

Μετά το τέλος του πολέμου ξεκίνησαν προσπάθειες για επαναπατρισμό των έργων που εκλάπησαν από όλη την ελληνική επικράτεια. Σε αποθήκες, κάστρα, αλατωρυχεία, εκκλησίες, σπηλιές, ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές, εντοπίστηκαν μετά την πτώση του Τρίτου Ράιχ χιλιάδες λάφυρα από όλες τις χώρες που κατακτήθηκαν, ανάμεσά τους φυσικά και όσα εκλάπησαν από την Ελλάδα.

Το 1946 το τότε υπουργείο Παιδείας, δημοσίευσε μια τεκμηριωμένη έκθεση με τίτλο «Ζημίαι των Αρχαιοτήτων εκ του Πολέμου και των Στρατών Κατοχής». Την έρευνα έκαναν οι αρχαιολόγοι Χρήστος Καρούζος, Ιωάννης Μηλιάδης, Μαρίνος Καλλιγάς Γρηγόριος Ανδρουτσόπουλος και Νικόλαος Ζαφειρόπουλος. Η πλήρης καταγραφής των κλεμμένων είναι εξαιρετικά δύσκολη αν συνυπολογιστεί το γεγονός πως σε περιπτώσεις όπως οι λαθραίες ανασκαφές, τα ευρήματα δεν είχαν καν αναφερθεί από τους κατακτητές.

Οι προσπάθειες επαναπατρισμού όμως συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Περιπτώσεις όπως η επιστροφή 73 αντικειμένων από τη Γερμανία στο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, η επιστροφή πάνω από 10.000 οστράκων αγγείων και εργαλείων της νεολιθικής εποχής, από μουσείο της Γερμανίας όπου είχαν μεταφερθεί ύστερα από παράνομη ανασκαφή του 1941, αλλά και ο επαναπατρισμός 26 ακόμη αντικειμένων από την Αυστρία πριν από μερικούς μήνες.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα που καταδεικνύει και την ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζονταν σε μερικές περιπτώσεις οι θησαυροί της χώρας, ήταν η επιστροφή μιας ακέραιας μελαμβαφής κύλικα κλασικής περιόδου που από τις 6 Απριλίου βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο μετά την οικειοθελή παράδοσή της από Γερμανό πολίτη στην ελληνική πρεσβεία στο Βερολίνο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που ο ίδιος έδωσε, το αγγείο βρέθηκε κατά τη διάρκεια εκσκαφών για την κατασκευή καταφυγίου από τη Βέρμαχτ την περίοδο της Κατοχής, πιθανότατα στην περιοχή της Αγχιάλου Θεσσαλονίκης και είχε δοθεί ως δώρο στον παππού του, που υπηρετούσε τότε στο γερμανικό Πολεμικό Ναυτικό, επειδή συνέβαλε στη διακοπή των εκσκαφικών εργασιών μόλις αντιλήφθηκε την ύπαρξη αρχαιοτήτων στο έδαφος.

Σε πρόσφατη εκδήλωση που διοργάνωσε υπό την αιγίδα της Βουλής το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, οι αρχαιολόγοι Ελένη Πιπέλια, Ελευθερία Ακριβοπούλου και Γιώργος Τζωράκης παρουσίασαν στοιχεία για τις αρπαγές των αρχαιοτήτων από τους ναζί, ενώ συντάχθηκε ψήφισμα στο οποίο αναφέρεται η αξίωση για την επιστροφή στην Ελλάδα όλων των αρχαιολογικών και πολιτιστικών αγαθών που εκλάπησαν και λεηλατήθηκαν, με τον Πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση να δεσμεύεται να φέρει το θέμα στη Βουλή εντός του έτους.

πηγή: news247.gr
το είδαμε ΕΔΩ

Ο Δρόμος Για το 2025. Ετοιμαστείτε Για Ένα Πολυκεντρικό Κόσμο

Mike Krieger,Zero Hedge via Liberty Blitzkrieg blog, 18-4-18 

[Ο Βραζιλιανής καταγωγής Αμερικανός Mike Krieger , σπούδασε Μηχανικός Λογισμικών Συστημάτων στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, δημιούργησε με συμφοιτητή του το Instagram, έγινε πολυεκατομμυριούχος σε πολύ νεαρή ηλικία, ίδρυσε και προικοδότησε φιλανθρωπική οργάνωση που χρηματοδοτεί εγχειρήσεις και υποτροφίες, εγκατέλειψε τις κερδοφόρες επιχειρήσεις και σε ηλικία 32 ετών μάχεται ,με την ηλεκτρονική εφημερίδα του Liberty Blitz (Κεραυνός Ελευθερίας), για την διάσωση πολιτισμικών αξιών που φαλκιδεύονται και συντρίβονται στην χώρα του και σε πολλές άλλες. Τα άρθρα του απολαμβάνουν διεθνούς ζήτησης και αναδημοσιεύονται ευρύτατα στα ομόδοξα κοινωνικά δίκτυα. Στο παρόν άρθρο προβλέπει την προσεχή κατάρρευση της αμερικανικής αυτοκρατορίας, επειδή έχει πάψει να είναι επωφελής για τον μέσο Αμερικανό, όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Aν με πίεζαν να περιγράψω όσο το δυνατό λακωνικότερα πως νομίζω πως θα μοιάζουν τα προσεχή χρόνια, απλά θα θα ανέφερα την ακόλουθη ρήση, που αποδίδεται λανθασμένα στον Λένιν: 

«Είναι δεκαετίες όπου τίποτα δεν συμβαίνει και είναι βδομάδες όπου συμβαίνουν δεκαετίες.»

Θα υπάρξουν πολλές τέτοιες εβδομάδες από τώρα ως το 2025, με τελικό αποτέλεσμα την ανάδυση ενός πολυκεντρικού κόσμου που θα ανατρέψει μόνιμα το αποκρουστικό αμερικανικό αυτοκρατορικό πρότυπο.

Από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι ΗΠΑ πέτυχαν να διατηρήσουν μιαν παγκόσμια κυριαρχία χωρίς προηγούμενο. Σε σχεδόν κάθε γωνιά του πλανήτη είχε εδραιωθεί η αναπόδραστη και καταπιεστική αμερικανική επιρροή, τόσο πολιτιστική όσο και οικονομική. Η ισχύς αυτής της επιρροής δεν πηγάζει από το ύψος του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος, αλλά από το Χόλυγουντ, την λαϊκή μουσική και τα τηλεοπτικά θεάματα. Η επίδραση της αμερικανικής αυτοκρατορίας στον πλανήτη, αυτά τα 70 τελευταία χρόνια υπήρξε εξαιρετική, αλλά όπως όλα και αυτή θα περάσει. Πιστεύω πως αυτό το τέλος θα έρθει γύρω στο 2025.

Όταν λέω κάτι τέτοια μερικοί άνθρωποι νομίζουν πως εύχομαι για το τέλος του κόσμου. Υποθέτω πως κάπως έτσι θα μοιάζει σε πολλούς, επειδή μια τέτοιου μεγέθους αλλαγή προτύπου θα έχει πράγματι μνημειώδεις παγκόσμιες συνέπειες. Ωστόσο ο κόσμος θα συνεχίσει την πορεία του, μόνο πως θα είναι ένας πολύ διαφορετικός τόπος.

Τούτου λεχθέντος, οι Αμερικανοί δεν πρέπει να βλέπουν τα πάρα πάνω σαν αγγελία της Αποκάλυψης. Δεν είναι υγιές και ανθεκτικό στον χρόνο ένα έθνος να κυριαρχεί έτσι στον πλανήτη για τόσον πολύ καιρό. Σε πολλούς από εμάς αρέσει να πιστεύουμε ότι μια καλοπροαίρετη παγκόσμια αυτοκρατορία υπό φιλόσοφους βασιλείς θα ήταν μια χαρά, αλλά το πρόβλημα είναι πως κάτι τέτοιο ανήκει στον χώρο της φαντασίας. Αυτό που συμβαίνει στην γήινη πραγματικότητα είναι -κατά τον Λόρδο ‘Ακτον- ότι « η εξουσία διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα». Αυτό ακριβώς συνέβη στις ΗΠΑ.

Η χώρα λεηλατήθηκε και λαφυραγωγήθηκε με αρπαχτική ζέση τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ μια ασύδοτη τάξη ανθρώπων, τους οποίους αποκαλώ κορυφαία αρπακτικά, δρουν κατά βούληση με πλήρη δικαστική ασυλία. Ο απλός άνθρωπος ρίχνεται στην φυλακή με το παραμικρό πλημμέλημα, ενώ οι κάτοχοι πολύ μεγάλων κεφαλαίων, που κατέστρεψαν με απάτες την παγκόσμια οικονομία, αποσύρονται άνετα στα ανάκτορά τους. Η αμερικανική αυτοκρατορία δεν εξασφαλίζει πλέον οφέλη στον μέσο Αμερικανό, αντίθετα διοχετεύει συστηματικά όλα τα λάφυρα σε ένα συνεχώς μικρότερο μόριο του πληθυσμού.

Ο περισσότερος κόσμος το βλέπει ήδη και ο μέσος Αμερικανός πολίτης αρχίζει επίσης να το βλέπει. Και αυτό δεν είναι καλό για το Κατεστημένο.

Αυτός είναι επίσης ο λόγος γιατί η αμερικανική άρχουσα τάξη συνεχώς ψεύδεται στο κοινό, με το κούφο αφήγημά της ότι η υπερπόντια αμερικανική στρατιωτική δράση ορμάται από ανθρωπιστικές φροντίδες και από την επιθυμία της να διαδώσει την Δημοκρατία. Τίποτα δεν είναι ανακριβέστερο. Στην πραγματικότητα, κίνητρο για κάθε σημαντική αμερικανική στρατιωτική ενέργεια στο εξωτερικό είναι το χρήμα και η εξουσία. Οι ανθρωπιστικές ανησυχίες παίζουν μηδενικό ρόλο. Όχι περιορισμένον, ή μικρό ρόλο, σκέτα μηδενικό.

H Caitlin Johnstone πρόσφατα συνόψισε τι συμβαίνει στην γεωπολιτική με την ακόλουθη παράγραφο:

Η βιομηχανία αφηγημάτων των ΜΜΕ προσπαθεί να φαίνεται απορροφημένη με τα χημικά όπλα, την παρέμβαση σε εκλογές, την δηλητηρίαση τέως κατασκόπων, τα ανθρωπιστικά προβλήματα, ενώ στην πραγματικότητα το πρόβλημά της ήταν πάντα πως θα αυξήσει την εξουσία και την επιρροή των ολιγαρχών και των συνδεομένων με αυτούς μυστικών και στρατιωτικών υπηρεσιών που κυβερνούν την Δυτική Αυτοκρατορία. Όλες οι πολεμικές συγκρούσεις που βλέπουμε δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα εξαιρετικό άθροισμα δυνάμεων που κεντρίζουν και πιέζουν απρόθυμες κυβερνήσεις για να τις εξαναγκάσουν σε υποταγή, πριν από την αναδόμηση της διεθνούς εξουσίας σε ένα πολυκεντρικό κόσμο.

Το μεγαλύτερο τώρα πρόβλημα του αμερικανικό κατεστημένου είναι πως ο κόσμος δεν χάφτει πλέον αυτό το αφήγημα. Σίγουρα δεν το πιστεύουν στο εξωτερικό, αλλά ακόμη και εδώ στην Αμερική αρχίζουν να μη το πιστεύουν. Οι Αμερικανοί πολίτες αρχίζουν τελικά να βλέπουν την απάτη σ΄αυτούς τους ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς.

Θα ήταν ίσως διαφορετικά εάν ο μέσος Αμερικανός έβλεπε οφέλη από την αμερικανική αυτοκρατορία, αλλά δε βλέπει. Αυτό που βλέπει είναι πως η λεία πηγαίνει όλη σε μια μικρή δράκα ανθρώπων της τάξης των κορυφαίων αρπακτικών, ενώ η ζωή δεκάδων εκατομμυρίων Αμερικανών συνθλίβεται από καταρρέουσες υποδομές, ένα τελείως αποσαθρωμένο σύστημα υγείας, συνεχή ασύδοτη χρηματοπιστωτική λεηλασία, κατακρεούργηση των πολιτικών ελευθεριών και μιαν καθολικά επισφαλή επιβίωση στην κόψη του οικονομικού ξυραφιού.

Οι μόνοι που δεν βλέπουν πόσο δυσλειτουργική είναι η αμερικανική αυτοκρατορία είναι αυτοί που την διοικούν. Το αμερικανικό Κατεστημένο, που σύγκειται από ένα ετερόκλητο άθροισμα προυχόντων του κύκλου του χρήματος, των μυστικών υπηρεσιών, των ΜΜΕ, του Κογκρέσου, του Στρατιωτικό-Βιομηχανικού Συμπλέγματος κλπ., διαφωνούν μεταξύ τους για πολλά πράγματα, αλλά επί ενός συμφωνούν απόλυτα: Ότι η αμερικανική αυτοκρατορία πρέπει όχι μόνο να διατηρηθεί αλλά και να επεκταθεί. Το μεγάλο πρόβλημα γι΄αυτούς είναι πως δεν είμαστε πια στο 1995 -αλλά η είδηση δεν τους ήρθε ακόμη.

Το αμερικανικό Κατεστημένο είναι πολύ απασχολημένο, είτε με το να κάνει καραβιές λεφτά, είτε με το να κινεί στο πληκτρολόγιο πολέμους με τις ζωές άλλων λαών, για να αντιληφτεί τι γίνεται τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό. Μια αποσυνδεμένη και ασύδοτη άρχουσα τάξη, γεμάτη υπεροψία και ακόρεστη δίψα εξουσίας, είναι το στοιχείο-πυρήνας κάθε αυτοκρατορικής κατάρρευσης. Και τέτοιοι υπάρχουν κοπάδια στην Αμερική αυτή την στιγμή. Η μέρα των λογαριασμών έρχεται.


πηγή

Κάτοχος ''κάρτας πολίτη'' = Απόλυτος δούλος!

Γράφει ο Νίκος Ταμουρίδης

Η (ανθ)ελληνική και αντίχριστη κυβέρνηση, με την ένοχη πίεση και της αντιπολίτευσης, ετοιμάζεται να εφοδιάσει τον κάθε Έλληνα και την κάθε Ελληνίδα με νέα ηλεκτρονική ταυτότητα, την λεγόμενη κάρτα του πολίτη, πολυδιαφημίζοντας παράλληλα τα δήθεν οφέλη της ''αχρήματης κοινωνίας''. Πρωτοπόροι και πάλι οι πολιτικοί μας ταγοί στην καταστροφή, αφού ελάχιστες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ή μάλλον της Ευρωπαϊκής Διάλυσης) έχουν εφαρμόσει μέχρι τώρα αυτή την διαδικασία.

Οι δικαιολογίες γνωστές: πιο οργανωμένο κράτος, έλεγχος φοροδιαφυγής, καλύτερη αστυνόμευση, ευκολίες πληρωμών, ευκολίες στις μετακινήσεις στο εξωτερικό, απλούστευση σε όλες τις συναλλαγές των πολιτών κλπ.

Δεν μπορώ να μην σταθώ στο θέμα του σταδιακού ''σφραγίσματος'' των πολιτών, από θεολογικής απόψεως, αφού είναι πασιφανές ότι η πηγή τέτοιων ενεργειών είναι η υποδούλωση όλων στον ''άρχοντα του κόσμου τούτου'', δηλαδή στον αντίχριστο. Πως αλλιώς άλλωστε εξηγείται η κατά γράμμα εκτέλεση των περί σφραγίσματος αναφερομένων στην Αποκάλυψη; Πως εξηγούνται τα προφητικά λόγια αγίων της εκκλησίας μας;

Τα άλλα μεγάλα ερωτήματα που γεννώνται είναι: Εσύ Έλληνα απλέ πολίτη, που θα έχεις μόνο κάρτα (και όχι μετρητά) τι θα κάνεις αν ένα πρωινό μάθεις από την τηλεόραση ότι εφαρμόζονται ασφυκτικά capital controls για να διασωθεί δήθεν το τραπεζικό σύστημα; Εάν δε, ακόμη χειρότερα, ''κλείσουν οι κάνουλες'' , για οποιοδήποτε λόγο, και στερέψουν τα ΑΤΜς, τι θα κάνεις την επόμενη μέρα; Πώς θα πάρεις ψωμί; Πώς θα ταξιδέψεις; Αν χάσεις ή κάποιος σου κλέψει την ηλεκτρονική ταυτότητα, δεν θα έχει πλήρη πρόσβαση στη προσωπική σου ζωή; Είναι τυχαίο ότι, σε σχετική πρόσφατη έρευνα, το 65% των Γερμανών προτιμούν την προαιρετική χρήση των καρτών και φυσικά την συνέχεια χρήσης των μετρητών;

Εάν οι πολιτικοί μας ταγοί θέλουν να ελέγξουν απόλυτα την φοροδιαφυγή, μπορούν να το κάνουν, εφαρμόζοντας τους υπάρχοντες νόμους, αρκεί να το θελήσουν! Τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις!

Εάν θέλουν οι πολιτικοί να διασωθεί το τραπεζικό σύστημα, ας κάνουν μια πολύ απλή κίνηση: Ας φέρουν (αυτοί και οι δικοί τους) τα χρήματα που έχουν στο εξωτερικό στις ελληνικές τράπεζες! Ας δώσουν κίνητρα (και ας θεσπίσουν αυστηρά αντικίνητρα) για όλους τους πλούσιους έλληνες που τα έχουν σε ξένες τράπεζες. Τότε θα τους ακολουθήσει όλος ο ελληνικός λαός και η πατρίδα θα βγει αμέσως από το τέλμα, γιατί με εύρωστο τραπεζικό σύστημα θα ενισχυθούν όλοι οι παραγωγικοί κλάδοι της χώρας! 

Αν το πρόβλημα είναι η εγκληματικότητα, γιατί δεν προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα αίτια της εγκληματικότητας, δηλ. τη φτώχεια, την ανέχεια και την αθρόα εισβολή παράνομων ισλαμιστών στη χώρα; Γιατί δεν εφαρμόζουν περισσότερη και πιο αποτελεσματική αστυνόμευση; Με την κάρτα του πολίτη θα βάλουν τάξη στους αναρχικούς και λοιπούς βανδάλους;

Είναι πολύ απλό:
Μας θέλουν μηχανές, όχι ανθρώπους με ελεύθερη βούληση.
Μας θέλουν πλήρως ελεγχόμενους, εκβιάσιμους (αφού θα ξέρουν όλες τις προσωπικές μας πληροφορίες) και απόλυτους δούλους!

Για αυτό απευθύνουμε προειδοποίηση αγάπης προς τους αρμόδιους υπουργούς Δημόσιας Τάξης και Εσωτερικών: Μην εφαρμόσετε τέτοιες μεθόδους στους Έλληνες Ορθόδοξους Χριστιανούς! Η οργή του Θεού και του λαού θα είναι η τιμωρία σας!!!

Νίκος Ταμουρίδης Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α' Υπαρχηγός ΓΕΣ

Ο «τρίτος δρόμος» για την πολυπολιτισμικότητα

Γράφει ο Λαοκράτης Βάσσης
Όπως κι αν αναγνωστεί, η πολυπολιτισμικότητα δεν είναι πολιτικά ουδέτερο και αθώο μέγεθος. Αυτό καθίσταται απολύτως φανερό στις διαφορετικές πολιτιστικές στρατηγικές που εκπορεύονται απ’ τις διαφορετικές θεωρήσεις της. Για τους εθνικιστές είναι ένοχη νόθευσης της δεδομένης κατ’ αυτούς εθνικής-πολιτιστικής καθαρότητας, ανύπαρκτης προφανώς, που αναπέμπει και στην επίσης ανύπαρκτη εθνοφυλετική καθαρότητα. Συνακόλουθες είναι οι πολιτικές πολιτιστικής περιχαράκωσης και ισοπεδωτικής εθνικής-πολιτιστικής ομογενοποίησης.
Για τους υπέρμαχους της νεοταξικής παγκοσμιοποίησης, με «διεθνιστική» ενίοτε συνηγορία, είναι μια φετιχοποιημένη αυταξία. Αυταξία που προδιαγράφει και επιβάλλει, προοδευτικοφανώς πάντοτε, τη διάχυση των πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων και κατά προέκταση, τη ρευστοποίηση των εθνικών-πολιτιστικών ταυτοτήτων στην κατεύθυνση του σταδιακού τους «αποχρωματισμού» μέσα από «διαπολιτισμικές» λογικές ελάχιστου κοινού πολιτιστικού παρονομαστή.

Πρέπει να κινηθούμε πέραν της ενοχοποίησης και της φετιχοποίησης. Πρέπει να θεωρήσουμε την πολυπολιτισμικότητα ως αρμονική συνύπαρξη των πολιτιστικών διαφορετικοτήτων στο πλαίσιο των δεδομένων εθνικών επικρατειών. Επίσης, να την θεωρήσουμε ως αρμονική συνύπαρξη των εθνικών-πολιτιστικών ταυτοτήτων στο πλαίσιο υπερεθνικών ολοκληρώσεων και στην προοπτική του πολιτιστικά πολύχρωμου οικουμενικού μέλλοντος.

Η Τρίτη αυτή κατεύθυνση, με τον οραματικό της ρεαλισμό, δεν μπορεί παρά να είναι και κατεύθυνση της σύγχρονης Αριστεράς. Που όμως, ως πολιτική δύναμη οραματικού ρεαλισμού η ίδια, προφανώς και πρέπει να ξεπεράσει τις όποιες κληρονομημένες «διεθνιστικές» συγχύσεις και τα όποια κληρονομημένα «διεθνιστικά» συμπλέγματά της. Όπως επίσης και τις κληρονομημένες «ανανεωτικές-εκσυγχρονιστικές» συγχύσεις του αγοραίου αντιεθνικισμού και της αποεθνοποίησης.

Οι σύγχρονοι δάσκαλοι…

Η Αριστερά οφείλει να συνειδητοποιήσει πως ο μετανεωτερικός διεθνισμός και ο μετανεωτερικός κοσμοπολιτισμός είναι όψεις του ίδιου νεοταξικού νομίσματος. Έτσι θα μπορέσει να επικαθορίσει με ανοιχτή σκέψη τη σχέση της με τον «τόπο» της και τον κόσμο, με την εθνική-πολιτιστική ταυτότητα και την οικουμενικότητα, στη στέρεη βάση του ότι το τοπικό/διαφορετικό είναι ομορφιά του εθνικού και το εθνικό είναι ομορφιά του υπερεθνικού και του οικουμενικού.

Μας το λέει ο καλός δάσκαλος Εντγκάρ Μορέν. Υπάρχουν, όμως, και καλοί δικοί μας δάσκαλοι στο ιδεολογικά αμφίθυμο επ’ αυτού παρελθόν της ελληνικής Αριστεράς. Θα επικαλεστώ, ενδεικτικά, το Νίκο Σβορώνο, που ανήκει στις μορφές της ιστοριογραφίας μας και της ανανεωτικής αριστερής μας διανόησης, επιλέγοντας δυο χαρακτηριστικά για τις απόψεις του αποσπάσματα απ’ το έργο του.

Το πρώτο είναι απ’ το μεταθανατίως (2004) εκδοθέν βιβλίο του: Το ελληνικό έθνος, γένεση και διαμόρφωση του νέου Ελληνισμού, εκδ. ΠΟΛΙΣ, που στεναχώρησε σφόδρα τους αναμηρυκάζοντες τα ανιστόρητα της νεωτερικής ιστοριογραφίας περί «μύθου της συνέχειας 3.000 χρόνων ελληνικού έθνους» (Χομπσμπάουμ), καθώς δεν μπορούσαν να ενοχοποιήσουν και του Σβαρώνου τις απόψεις σαν εθνικιστικές:

«Η συνέχεια του Ελληνισμού ως λαού φαίνεται με τη μεγαλύτερη ενάργεια στη ζωντανή ελληνική γλώσσα, που δεν εμφανίζει στη συνεχή της εξέλιξη καμία εξωτερική επίδραση στην οργανική της δομή… Οι λαογραφικές έρευνες και γενικότερα η μελέτη του βίου των Βυζαντινών και των Νεοελλήνων δείχνουν ολοένα και περισσότερο ότι πολλά στοιχεία λαϊκής λατρείας, τέχνης και γενικά κοινωνικής ζωής έχουν τις ρίζες τους στην ελληνική αρχαιότητα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι εδώ δεν υπάρχουν και τα ίχνη των επιδράσεων των διαφόρων λαών, με τους οποίους ο Ελληνισμός ήρθε σε επαφή και των οποίων αφομοίωσε ένα μεγαλύτερο ή μικρότερο τμήμα» (σελ. 48-49).

Το δεύτερο απόσπασμα είναι από συνέντευξή του στον Στέφανο Πεσμαζόγλου (Σύγχρονα Θέματα), όπου επαναλαμβάνει με σαφήνεια την περιώνυμη άποψή του για τον αντιστασιακό χαρακτήρα που διέπει την ελληνική ιστορία, την οποία είχε αρχικά διατυπώσει στην «Ιστορία της νεότερης Ελλάδας», εκδ. Θεμέλιο:

«Το πρόβλημα είναι να μένεις αυτό που είσαι. Κι αυτό βέβαια συνδυάζεται με την πολιτισμική συνέχεια του Ελληνισμού. Με το γεγονός ότι, όταν κατακτήθηκε ο ελληνικός λαός, απ’ τους Ρωμαίους αρχικά είτε αργότερα απ’ τους Τούρκους, είχε εθνική ενότητα και συνείδηση της ενότητας αυτής. Υπήρχε μια λαϊκή ενότητα με τη γλώσσα, με τα ήθη και τα έθιμα, και είχε συνείδηση της ταυτότητάς του αυτής, η οποία του επέτρεψε να αντισταθεί. Να αντισταθεί στην απορρόφηση από άλλους λαούς, οι οποίοι ήταν κατακτητές του. Πάντως, η αντίσταση αυτή γίνεται ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ελληνικής ιστορίας, γιατί ο Ελληνισμός είχε αυτή την πορεία για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα» (Κ.Θ. Δημαράς – Νίκος Σβορώνος, Η μέθοδος της Ιστορίας, Συντεντεύξεις με τους Στέφ. Πεζμαζόγλου και Νίκο Αλιβιζάτο, εκδ. Άγρα, σελ. 161).

…και οι κλασικοί

Οι κλασικοί, σε κάθε περίπτωση, δικοί μας δάσκαλοι είναι οι μεγάλοι πνευματικοί μας δημιουργοί, οι πνευματικοί μας ταγοί, απ’ τον Ρήγα Φεραίο, τον Σολωμό και τον Κάλβο ως τον Σεφέρη, τον Ελύτη και τον Ρίτσο, με μεγάλους ενδιάμεσους τον Μακρυγιάννη, τον Παλαμά, τον Καζαντζάκη, τον Σικελιανό, τον Καβάφη, για να αναφερθούμε ενδεικτικά σ’ αυτούς, μεταξύ πολλών άλλων.

Όλοι μαζί θεμελιώνουν θεωρία Ελληνισμού, διαμέσου της οποίας μπορούμε να ιδούμε σωστά το δικό μας παρελθόν, όλο τον άλλο κόσμο και το μέλλον μας στην Ευρώπη και στο παγκοσμιοποιούμενο διεθνές περιβάλλον. Να το ιδούμε, χωρίς προφανώς αφελείς ελληνοκεντρισμούς. Χωρίς, όμως, και την επιστημονικοφανή, προοδευτικοφανή, ενίοτε και αριστεροφανή ταυτοτική ανασφάλεια και αμηχανία που καλλιεργεί θορυβωδώς ο ιστορικός-πολιτιστικός αναθεωρητισμός των καιρών μας.

πηγή

Ανθρωποδερμική βιβλιοδεσία -Είναι να σου σηκώνεται η τρίχα…

Στη Νομική Σχολή του Harvard και γενικά στις καλύτερες βιβλιοθήκες των ΗΠΑ (πανεπιστήμιο Brown – John Hay Library, πανεπιστήμιο της Georgia, College of Physicians της Philadelphia, Δημόσια Βιβλιοθήκη του Cleveland, Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής του Maryland), όπως και στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστραλίας, υπάρχουν βιβλία ωραία και δερματόδετα. Τα ανοίγεις και καμαρώνεις τη βιβλιοδεσία. Μόνο που σε κάποια από αυτά το δέρμα των εξωφύλλων προέρχεται από πτώματα φτωχών, εγκαταλελειμμένων ανθρώπων και εκτελεσθέντων καταδίκων! Αντικείμενα γοητείας για κάποιους – αηδίας για τους περισσότερους, τα βιβλία αυτά έχουν μεγάλη συλλεκτική αξία.

Αν συνήλθες από το πρώτο σοκ, μπορείς να συνεχίσεις, για να μάθεις πώς προέκυψε αυτή η διαστροφή…

Μακάβριο και σαδιστικό

Η πρακτική της βιβλιοδεσίας με ανθρώπινο δέρμα ήταν πολύ… της μόδας ανάμεσα σε Γάλλους και Άγγλους ευγενείς του 16ου – 18ου αιώνα. Είχε μάλιστα και όνομα: Ανθρωποδερμική βιβλιοδεσία. Αποτρόπαια καλύμματα βιβλίων (ακόμα και με δέρμα από γυναικείο στήθος, μαζί με τις θηλές) στόλιζαν ερωτικά βιβλία, προσευχητάρια, οδηγίες για μαγικά ξόρκια, αστρονομικές μελέτες, δικαστικούς φακέλους, βιβλία ανατομίας κ.ά.

Το δέρμα έπαιρναν γιατροί από αζήτητα πτώματα αγνώστων (που εύρισκαν σε σχολές ιατρικής) ή από πτώματα εγκληματιών που καταδικάζονταν σε θάνατο. Για τους εγκληματίες μάλιστα πίστευαν ότι με το να γδάρουν το πτώμα τους για να ντύσουν βιβλία, ήταν σαν να συνέχιζαν να τους τιμωρούν και μετά θάνατον.

Για παράδειγμα, το δέρμα από το πτώμα ενός Ιησουίτη ιερέα, που απαγχονίστηκε κατηγορούμενος για προδοσία και συμμετοχή στη Συνωμοσία της Πυρίτιδας (είχε στόχο την ανατίναξη του Αγγλικού Κοινοβουλίου, στις 5 Νοεμβρίου 1605), κατέληξε να γίνει κάλυμμα βιβλίων, σύμφωνα με το BBC. Την ίδια τύχη είχε το 1827 το δέρμα γνωστού Άγγλου εγκληματία της εποχής: μετά την εκτέλεσή του χρησιμοποιήθηκε για να ντυθεί ο αστυνομικός του φάκελος.

Δώριζαν το δέρμα τους μετά θάνατον!

Η παράνοια της εποχής έφτανε μάλιστα μέχρι του σημείου κάποιοι να αφήνουν διαθήκη να χρησιμοποιηθεί το δέρμα τους για εξώφυλλο βιβλίου, το οποίο στη συνέχεια θα προσφερόταν ως δώρο σε αγαπημένα τους πρόσωπα. Αυτό θεωρούνταν εκλεκτό δώρο, ακόμα και… τρυφερά ερωτικό! Λέγεται ότι μια Γαλλίδα κόμισσα, που πέθανε σε νεαρή ηλικία από φυματίωση, δώρισε μία λουρίδα από το δέρμα των ώμων της σε Γάλλο αστρονόμο (του οποίου υπήρξε θαυμάστρια), για να ντύσει το νέο βιβλίο του.

Από το ψυχιατρείο στη… βιβλιοθήκη του Harvard

Το βιβλίο του Γάλλου λογοτέχνη Arsène Houssaye με τίτλο «Η μοίρα της ψυχής» (μια διατριβή για την ψυχή και τη μεταθανάτια ζωή) ντύθηκε από κάποιον γιατρό, φίλο του συγγραφέα, με δέρμα που πάρθηκε από την πλάτη μιας άτυχης γυναίκας, η οποία πέθανε από αποπληξία.

Σύμφωνα με το σημείωμα του βιβλίου, η γυναίκα ήταν έγκλειστη σε γαλλικό ψυχιατρείο κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1880. Το πτώμα της κατέληξε στα αζήτητα, οπότε ο γιατρός σκέφτηκε ότι ένα βιβλίο για την ανθρώπινη ψυχή δεν θα μπορούσε παρά να είναι ντυμένο με… ανθρώπινο δέρμα. Το πολύτιμο βιβλίο κοσμεί σήμερα τη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του Harvard (Houghton Library).

Ανθρώπινα δέρματα σε διάφορες ποιότητες και χρώματα!

Σύμφωνα με τους Los Angeles Times, πολλές αξιόλογες βιβλιοθήκες έλαβαν παρόμοια βιβλία ως δωρεά ή τα αγόρασαν από ιδιωτικές συλλογές πλούσιων βιβλιόφιλων. Όπως το βιβλίο του 1816 με τίτλο «Ο χορός του θανάτου», που ντύθηκε… καθωσπρέπει με ανθρώπινο δέρμα το 1893. Το βιβλίο έχει εμπροσθόφυλλο κάπως τραχύ αλλά οπισθόφυλλο μαλακό σαν καστόρι, αφού χρησιμοποιήθηκε δέρμα από διαφορετικά μέρη του ανθρώπινου σώματος. Τι πραγματεύεται; Το γεγονός ότι ο θάνατος υπερισχύει έναντι όλων, πλούσιων και φτωχών.

Επίσης βρίσκουμε τα απομνημονεύματα ενός ληστή ντυμένα με το ίδιο του το δέρμα, όπως και ένα εγχειρίδιο των ισπανικών νόμων δεμένο με μαυρισμένο ανθρώπινο δέρμα, το οποίο ανήκε σε κάποιον άτυχο που γδάρθηκε ζωντανός το 1632, όταν έπεσε στα χέρια μιας αφρικανικής φυλής. Επιπλέον, ένας γιατρός είχε τη φαεινή ιδέα να ντύσει τρεις τόμους ιατρικής με το προσβεβλημένο από παρασιτική ασθένεια δέρμα ενός ασθενούς του!

Πώς ξεχωρίζει το ανθρώπινο δέρμα;

Χοίρος, μοσχάρι ή άνθρωπος; Πώς ξεχωρίζει το ανθρώπινο δέρμα από εκείνο των ζώων; Όπως λένε οι ειδικοί, το ανθρώπινο δέρμα διακρίνεται από τις λεπτομέρειες και θέλει εκπαιδευμένο μάτι. Έχει διαφορετικό σχήμα και μέγεθος πόρων αλλά και μια χαρακτηριστική κηρώδη μυρωδιά. Το χρώμα του είναι συνήθως υποκίτρινο, χρυσοπράσινο ή χρυσοκαφέ. Όμως επειδή τα… γούστα ποικίλλουν, κάποιοι από τους βιβλιοδέτες έχουν δείξει προτίμηση σε πιο σκούρο ανθρώπινο δέρμα (αφρικανικό, βαμμένο τεχνητά ή μαυρισμένο λόγω αποσύνθεσης), καλογυαλισμένο ή με τατουάζ.

Γερμανικοί κορσέδες και δανέζικες τιμωρίες

Εκτός από τη βιβλιοδεσία, το ανθρώπινο δέρμα από τα πτώματα είχε και άλλες βάρβαρες εφαρμογές. Είναι γνωστό ότι οι Βαυαροί του Μεσαίωνα έραβαν γυναικείους κορσέδες από ανθρώπινο δέρμα, επειδή πίστευαν ότι αυτό το μακάβριο είδος εσώρουχου βοηθάει στη γέννα.

Ακόμα, τα δέρματα των Δανών που διέπρατταν ιεροσυλία σε εκκλησίες λέγεται ότι καρφώνονταν επιδεικτικά έξω από την πόρτα του ναού. Κάτι παρόμοιο βέβαια λέγεται ότι έκαναν και οι Ασσύριοι, οι οποίοι έγδερναν τους αιχμαλώτους τους ζωντανούς και άπλωναν το δέρμα τους στα τείχη της πόλης.

Πορτοφόλια, τσάντες και αμπαζούρ

Πόσες χρήσεις μπορεί να έχει το ανθρώπινο δέρμα; Προφανώς όσες και το δέρμα των ζώων. Παράδειγμα, από το δέρμα ενός εκτελεσθέντος μανιακού δολοφόνου – το 1833 – φτιάχτηκαν (εκτός από εξώφυλλα βιβλίων) πορτοφόλια, τσάντες και αμπαζούρ.

[bimag.gr]
το είδαμε ΕΔΩ

Η Χαμένη Τιμή της Δημοσιογραφίας


Γράφει η Φωτεινή Μαστρογιάννη

Η εικόνα των δημοσιογράφων, ειδικά στην χώρα μας, είναι αρνητική. Το «Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» παραμένει επίκαιρο στη συνείδηση μεγάλου μέρους του κοινού. Η εμπιστοσύνη έχει χαθεί.

Για πολλούς, οι δημοσιογράφοι λειτουργούν ως γραμματείς ιδιωτικών συμφερόντων και πολιτικών με σκοπό την απλή αναπαραγωγή ειδήσεων (για ανάλυση και δημοσιογραφία γνώμης ούτε λόγος). Η απόσταση μεταξύ δημοσιογράφων και αναγνωστών/θεατών/ακροατών είναι τεράστια ειδικά στην περίπτωση των διάσημων πανελλαδικά δημοσιογράφων που με τα υψηλά τους εισοδήματα δεν έχουν καμία σχέση με τον κοινό πολίτη και δεν μπορούν, όπως είναι φυσικό, να τον καταλάβουν. Λόγω θέσης και εισοδημάτων ταυτίζονται με την πολιτική και οικονομική ελίτ που και αυτή βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με τον μέσο άνθρωπο.

Ο αρνητικός ρόλος των δημοσιογράφων στη διαμόρφωση της Κοινής Γνώμης και της Προπαγάνδας έχει ήδη αναλυθεί από τον Lippman στο βιβλίο του «Κοινή Γνώμη» που έγραψε το 1922. Μεταξύ ειδήσεων και κοινού τίθεται ένας φραγμός που τον βάζουν οι δημοσιογράφοι. Ο φραγμός βοηθά τα ΜΜΕ να χειραγωγήσουν ή να πληροφορήσουν το κοινό μερικώς (σημ. πολύ σύνηθες φαινόμενο).

Με τη χρήση στερεοτύπων (το έχουμε δει πολλαπλώς στη χώρα μας όπου συνεχώς υβρίζεται ο ελληνικός λαός τόσο από τον τοπικό όσο και από τον διεθνή τύπο) διαμορφώνουν την κοινή γνώμη (π.χ. οι άχρηστοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι κλέφτες γιατροί, οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, όλοι οι Έλληνες είναι διεφθαρμένοι) μέχρις ότου τα ΜΜΕ αποφασίσουν μέσω της περιορισμένης πληροφόρησης να μεταβάλλουν την αντίληψη του κοινού, συνήθως προς όφελος των συμφερόντων της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας.

Εξυπακούεται ότι σε τέτοιες συνθήκες δεν υφίσταται δημοκρατία και οι δημοσιογράφοι φέρουν ευθύνη. Αντί του να μεταχειρίζονται τους ανθρώπους ως απλούς θεατές ή ως θύματα θα έπρεπε να απευθύνονται σε αυτούς ως πολίτες με λόγο στη δημόσια ζωή και να βελτιώνουν το επίπεδο του δημόσιου λόγου. Αυτό όμως που παρατηρείται ακόμα και στις λεγόμενες πολιτικές συζητήσεις κυρίως στην τηλεόραση είναι μία αφόρητη οχλαγωγία με λόγο φτηνό και «πεζοδρομιακό» την οποία παθητικά παρακολουθεί ο θεατής.

Ο ρόλος των δημοσιογράφων θα έπρεπε να είναι επίσης πιο δυναμικός όσο αφορά την πολιτική εξουσία υπό την έννοια ότι δεν θα πρέπει να αρκούνται στο να της παρέχουν πληροφόρηση αλλά να την «εξαναγκάζουν» να δρα υπέρ των πολιτών (στην περίοδο της κρίσης που ζούμε εδώ και δέκα περίπου χρόνια, πολλοί δημοσιογράφοι επικροτούν και στηρίζουν την εξουσία στο να δρα κατά και όχι υπέρ των πολιτών, δεν είναι τυχαίο ότι ο λαός τους αποκαλεί «παπαγαλάκια»).

Οι δημοσιογράφοι θα πρέπει, ακόμα, να ενισχύουν τον δημόσιο διάλογο και όχι να τον καταστέλλουν πολλές φορές. Να είναι σε διαρκή επαφή με τους πολίτες και να βοηθούν στη βελτίωση του επιπέδου του δημόσιου λόγου και στη δημιουργία συλλογικών δράσεων. Να θέτουν τους πολίτες προ των ευθυνών τους και όχι να τους αντιμετωπίζουν ως απλούς καταναλωτές ειδήσεων. Για να το επιτύχουν θα πρέπει να μάθουν να μιλούν με τους πολίτες και να ανταλλάσσουν απόψεις και συνεπώς να μάχονται να μάχονται για τη δημοκρατία.

Οι Έλληνες πολίτες είναι θυμωμένοι, απαισιόδοξοι, απαθείς απέναντι στην πολιτική εξουσία και δεν ευθύνονται πλήρως γι’αυτό. Ο John Dewey είχε γράψει ότι για μία τέτοια κατάσταση ευθύνονται όλοι όσοι εκπαιδεύουν τον λαό (καθηγητές, δάσκαλοι, διανοούμενοι) αλλά και οι δημοσιογράφοι γιατί δεν έχουν βοηθούν τους πολίτες να συμμετέχουν στη λήψη δημοκρατικών αποφάσεων που θα πρέπει να είναι μία συνεχής διαδικασία.

Είχε επίσης προειδοποιήσει ότι η άγνοια, η προκατάληψη, η επιπολαιότητα, ο φθόνος και η αστάθεια – όλα αυτά που έχουν ως στόχο να καταστήσουν τους κοινούς πολίτες ανίκανους, θα τους κάνουν, αντίθετα, λιγότερο υποτακτικούς στις βλέψεις και στις προθέσεις της κυβερνώσας ελίτ. Αυτή η αμφισβήτηση είναι πλέον ευδιάκριτη στην ελληνική κοινωνία.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα εάν οι δημοσιογράφοι θα συμβάλλουν στην καθιέρωση της δημοκρατίας και εάν θα ανακτήσουν τη χαμένη τους τιμή. Θα το κάνουν;

Προτεινόμενα αναγνώσματα 

Walter Lippman, 1922. Public Opinion. Διαθέσιμο στο:https://wwnorton.com/college/history/america-essential-learning/docs/WLippmann-Public_Opinion-1922.pdf
Jay Rosen. The Action of the Idea. Public Journalism in Built Form in The Idea of Public Journalism,edited by Theodore L. Glasser, New York, London: The Guilford Press. John Dewey. The Public and Its Problems: An Essay in Political Inquiry. Ed. and introduction Melvin L. Rogers. University Park: Pennsylvania State University


πηγή

Σκλήρυνση κατά πλάκας: 5 πρώιμα συμπτώματα

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι ένα χρόνιο αυτοάνοσο νόσημα που προκαλεί τη σταδιακή καταστροφή των νεύρων του νωτιαίου μυελού, του εγκεφάλου και των ματιών.

Αποτέλεσμα αυτής της καταστροφής των νεύρων είναι ο σχηματισμός ουλώδους ιστού. Ανάλογα με το σημείο που εκδηλώνονται οι βλάβες, εμφανίζονται αντίστοιχα συμπτώματα.

1. Αδυναμία και μούδιασμα
Η σταδιακή καταστροφή των νεύρων οδηγεί στην αδυναμία των άκρων, το μούδιασμα, την απώλεια ισορροπίας και τους μυϊκούς σπασμούς.

2. Προβλήματα όρασης
Πάνω από το 50% των ασθενών με σκλήρυνση αντιμετωπίζει μια πάθηση που ονομάζεται οπτική νευρίτιδα. Αυτή η φλεγμονή του οπτικού νεύρου συνοδεύεται από αλλοιώσεις όπως η θολούρα, η δυσκολία διάκρισης των χρωμάτων, ο πόνος στα μάτια ή και η τύφλωση. Σε αρκετές περιπτώσεις, τα προβλήματα όρασης αποτελούν το πρώτο σύμπτωμα της σκλήρυνσης.

3. Προβλήματα ομιλίας
Είναι λιγότερο συχνά από τα προβλήματα όρασης. Ωστόσο, αρκετοί ασθενείς με ΣκΠ παρουσιάζουν δυσκολίες στην άρθρωση του λόγου. Αυτό συμβαίνει ότι υπάρχει βλάβη στα νεύρα που μεταφέρουν τα σήματα ομιλίας από τον εγκέφαλο. Μερικοί ασθενείς αντιμετωπίζουν επίσης δυσκολίες στην κατάποση.

4. Νοητική κατάπτωση
Δεν είναι σπάνιο ένας ασθενής με ΣκΠ να αντιμετωπίζει σύγχυση ή παντελή έλλειψη συγκέντρωσης. Άλλοι πάλι αντιμετωπίζουν προβλήματα μνήμης. 

5. Ακράτεια
Εκδηλώνεται όταν διακόπτονται τα σήματα που ανταλλάσσει ο εγκέφαλος με την ουροδόχο κύστη. Το αποτέλεσμα είναι η απώλεια ελέγχου της κύστης. 

Η σύγχυση, οι δυσκολίες στην άρθρωση και η μυϊκή αδυναμία είναι τρία κοινά συμπτώματα που εκδηλώνονται στην περίπτωση σκλήρυνσης κατά πλάκας αλλά και μετά από εγκεφαλικό. Εάν εμφανιστούν ξαφνικά, πιθανότατα πρόκειται για εγκεφαλικό.

Στους ασθενείς με σκλήρυνση, το ίδιο το ανοσοποιητικό επιτίθεται στους ιστούς που περιβάλλουν τις ίνες των νεύρων στον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό και τα μάτια. Αυτό το εξωτερικό περίβλημα αποτελείται από μια λιποειδή ουσία που ονομάζεται μυελίνη. Η μυελίνη προστατεύει τα νεύρα και τους επιτρέπει να αποστέλλουν τα σήματα που ελέγχουν την κίνηση, την ομιλία και πολλές άλλες λειτουργίες. Όταν η μυελίνη καταστρέφεται, σχηματίζεται ουλώδης ιστός και τα σήματα δε μεταδίδονται σωστά.

[onmed.gr]
το είδαμε ΕΔΩ

Λέω ΟΧΙ στην υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια-Το χρωστάω στα παιδιά μου

Γράφει ο Ανδρέας Μ. Καραγιάννης

Με νέο νόμο, που έχει ως εφαλτήριο τον νόμο του 2015 σύμφωνα με τον οποίο σύμφωνο συμβίωσης μπορούν να συνάπτουν και ομόφυλα ζευγάρια, το Υπουργείο Εργασίας διευρύνει το πλαίσιο του θεσμού της αναδοχής ώστε εκτός από τις οικογένειες που αποτελούνται από συζύγους να γίνονται ανάδοχοι γονείς και ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.

Είμαι πατέρας δύο παιδιών, μιας κόρης 4 ετών και ενός αγοριού σχεδόν τριών. Δεν είμαι οπισθοδρομικός άνθρωπος, ούτε διακατέχομαι από οποιασδήποτε μορφής φανατισμό.

Αποδέχομαι όλους τους συνανθρώπους μου, τους τιμώ και τους σέβομαι ανεξαρτήτως επιλογών. Έτσι προστάζει η Πίστη μας, αυτό είναι το Θέλημα του Κυρίου, αλλά έτσι με προστάζει και η συνείδησή μου.

Δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους. Τουναντίον, έχω πολύ καλούς φίλους που είναι ομοφυλόφιλοι, έχω συνεργάτες που είναι ομοφυλόφιλοι. 

Κάθε άνθρωπος πορεύεται στο δρόμο που του επιτάσσει η ψυχή του, η σκέψη του και οι επιθυμίες του, δεν μπορώ να κρίνω κανέναν, δεν είμαι άξιος.

Δεν δύναμαι όμως να ανεχθώ το νομοθέτημα-έκτρωμα της κυβέρνησης με το οποίο δίδεται το δικαίωμα σε ομόφυλα ζευγάρια να γίνονται ανάδοχοι γονείς.

Δεν συμφωνώ, όχι γιατί θεωρώ πως είμαι καλύτερος γονέας από κάποιον ομοφυλόφιλο (ο καλός γονιός μετριέται μονάχα από την αγάπη και τη θυσία προς το παιδί του), δεν συμφωνώ διότι θεωρώ πως αυτή η εξέλιξη θα αποτελέσει το τελειωτικό χτύπημα, τη χαριστική βολή σε ένα θεσμό, στον ιερό θεσμό της οικογένειας, που εδώ και δεκαετίες βάλλεται, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρο το Δυτικό Κόσμο.

Εκτός από αγάπη και φροντίδα, που δεν αμφιβάλλω ότι τα ομόφυλα ζευγάρια μπορούν να παρέχουν στα παιδιά, το παιδί σήμερα, περισσότερο από ποτέ έχει ανάγκη από παραδείγματα, έχει ανάγκη από ένα σταθερό περιβάλλον για να το έχει ως καταφύγιο, ως απάγκιο.

Το σημερινό παιδί είναι ο αυριανός πολίτης. Ο αυριανός στυλοβάτης της κοινωνίας. Αν κάνουμε λάθος σήμερα στην διαπαιδαγώγηση έστω και ενός παιδιού, θα το βρει μπροστά της στο μέλλον η κοινωνία.

Σφυριλατούμε χαρακτήρες, εξοπλίζουμε το μνημονικό με αξίες με αρχές με ιδέες. 
Είχα αναφερθεί πριν δύο χρόνια σε ομιλία μου σε συνέδριο για τη σημασία του να είσαι γονιός.

Είχα εκφράσει τη θέση μου (για την οποία με κατηγόρησαν ως ακραίο) ότι πρέπει να ελέγχονται οι άνθρωποι, όλα τα ζευγάρια πριν κάνουν ένα παιδί. Να βεβαιώνεται η πολιτεία πως ο η γυναίκα μου και γω για παράδειγμα δεν θα χτυπάμε, δεν ξεσπάμε πάνω στο παιδί, δεν θα προβαίνουμε σε κινήσεις που δυνητικά μπορούν να τραυματίσουν την ψυχή του.

Έτσι και τώρα, θέλω με επιχειρήματα να αντικρούσω τους υποστηρικτές της άποψης πως πρέπει τα ομόφυλα ζευγάρια να γίνονται ανάδοχοι γονείς.
Πίσω δεν θα κάνω. Το χρωστάω στα παιδιά μου και στις επόμενες γενιές. 

tilegrafima.gr 
το είδαμε ΕΔΩ

ΠΑΤΡΙΚΟ ΚΑΙ ΜΗΤΡΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Σε μια χώρα με πρώτο εθνικό ζήτημα την υπογεννητικότητα, μόνο οι μανάδες γεννούν τέκνα κι όχι τα «σύμφωνα»

Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη*

Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ, σταθερά και αταλάντευτα, δήλωνε και δηλώνει την αντίθεσή της στο σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών. Οχι γιατί μας ενδιαφέρει τι κάνουν στο κρεβάτι τους οποιοιδήποτε συμπολίτες μας. Δικαίωμά τους να ζουν όπως θέλουν, εφόσον είναι ενήλικοι και υπάρχει συναίνεση - δεν αφορά κανέναν το τι κάνουν πίσω από τις κλειστές πόρτες της κρεβατοκάμαράς τους.

Η αντίθεσή μας εδράζεται σε έναν πολύ σημαντικό λόγο: Λέμε εμφατικά ότι το σύμφωνο είναι η Κερκόπορτα για την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, κάτι που παραβιάζει το βασικό δικαίωμα των παιδιών σε γονείς, που σημαίνει «πατέρας» και «μητέρα», «πατρικό» και «μητρικό πρότυπο».

Η τροπολογία που ήρθε από τη Θεανώ Φωτίου επιβεβαιώνει δυστυχώς τη θέση μας. Αποτελεί την επιτομή της βαρβαρότητας του «δικαιωματισμού», της «πολιτικής ορθότητας», με θύματα τα παιδιά, τα οποία θα μπορούν πλέον να υιοθετηθούν και από ομόφυλα ζευγάρια που σύναψαν σύμφωνο συμβίωσης.

Η πιο βαρεμένη εκδοχή της Αριστεράς έχει κατασκευάσει και ψευδοεπιστημονική βάση, ότι τάχα δεν έχουν καμιά διαφορά τα παιδιά που θα μεγαλώσουν μόνο με δύο «πατεράδες» ή μόνο με δύο «μανάδες». Η επόμενη «έρευνα» θα βεβαιώνει ότι μπορούμε να περπατάμε με το κεφάλι και να αναπνέουμε από τα αυτιά. Η ατζέντα του πολιτισμικού μαρξισμού κάνει επέλαση, με στόχο πλέον την παραδοσιακή οικογένεια. Φυσικά και υπάρχουν παιδιά που έχουν στερηθεί τον πατέρα ή τη μάνα τους από θάνατο ή ατύχημα. Αυτό, όμως, δεν είναι επιλογή αλλά ατύχημα, είναι η εξαίρεση κι όχι ο κανόνας. Οι μαινάδες και οι σεληνιασμένοι του «δικαιωματισμού» θα ωρύονται πάλι ότι υπάρχουν παιδιά που κακοποιούνται σε παραδοσιακές οικογένειες και που θα είχαν ίσως καλύτερη τύχη σε ένα ομόφυλο ζευγάρι.

Οι απαντήσεις είναι απλές: Το ότι υπάρχουν δυσλειτουργικές παραδοσιακές οικογένειες δεν σημαίνει ότι πρέπει να φτιάξουμε κι άλλες. Ενα κακοποιημένο παιδί που καταλήγει σε ίδρυμα δικαιούται ανάδοχους γονείς, όμως αυτό σημαίνει πατέρα και μάνα. Αμα οι δικαιωματιστές ή οι επαγγελματίες gay ακτιβιστές θέλουν να κάνουν πειράματα, ας τα κάνουν πάνω στο κεφάλι τους κι όχι πάνω σε ορφανά ή εγκαταλειμμένα παιδιά. Τα παιδιά δεν είναι αξεσουάρ ολοκλήρωσης φαντασιώσεων ανδρών που δεν θα γίνουν ποτέ μάνες και γυναικών που δεν θα γίνουν ποτέ πατεράδες. Δεν μπορεί το κράτος, αντί να προστατεύει αυτά τα παιδιά, να φτιάχνει θεσμούς για να ικανοποιεί γούστα που ανήκουν στο ντιβάνι του ψυχολόγου ή στην κρεβατοκάμαρα. Παρά τη χυδαία και ολοκληρωτική προπαγάνδα, με τη συνέργεια ψευδοεπιστημονικών μπουρδολογιών, τα φύλα είναι δύο κι όχι εξήντα δύο. Οι σεξουαλικές αποκλίσεις και τα περίεργα γούστα δεν συνιστούν φύλα. Οι άνθρωποι χωρίζονται σε άνδρες και γυναίκες, με σπανιότατο φαινόμενο τον ερμαφροδιτισμό. Το με τι θες να κοιμάσαι ή αν σου αρέσει να φοράς φουστάνια ή να ντύνεσαι νταλικέρης, γούστο και καπέλο σου, αλλά δεν σε καθιστά άλλο φύλο από αυτό που σε καθορίζει η ανατομία σου.

Και, φυσικά, ώσπου να σβήσει ο ήλιος, τα παιδιά όλου του κόσμου θα χρειάζονται την τρυφερή αγκαλιά της μάνας, την προστατευτική παρουσία του πατέρα - πατρικό και μητρικό πρότυπο. Κι αυτό που πάει να ψηφιστεί παραβιάζει βάναυσα τα δικαιώματα των παιδιών, τα οποία μετά την πρώτη τραγωδία της εγκατάλειψης και της ορφάνιας θα υποστούν και την τραγωδία της αποστέρησης του πατρικού ή του μητρικού προτύπου, και μάλιστα με τη βούλα του κράτους. 

Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ θα καταργήσει όλο το πλέγμα των άθλιων νόμων που προσβάλλουν τα δικαιώματα των παιδιών και θα αναλώσει χρήμα, θεσμούς και χρόνο για τη στήριξη της κανονικής, παραδοσιακής οικογένειας. Διότι σε μια χώρα με πρώτο εθνικό ζήτημα την υπογεννητικότητα, μόνο οι μανάδες γεννούν παιδιά κι όχι τα «σύμφωνα». Και τα παιδιά που ζουν σε ιδρύματα θα δίνονται μόνο σε άκληρα ζευγάρια, όπου τα παιδιά θα έχουν και πατρική και μητρική παρουσία.

Τι να κάνουμε; Δεν είναι όλα κανονικά και όλα φυσιολογικά, όπως θέλουν φασιστοειδώς να επιβάλουν οι σαλεμένες θεωρίες του «δικαιωματισμού». Σεβαστά το διαφορετικό, η απόκλιση, όταν δεν παραβιάζουν τους νόμους, αλλά κατεβείτε από τον σβέρκο της κοινωνίας.

*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ

πηγή
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.